iedereen verdient een goed bed

“Hallo Masja, mijn naam is Karel”. Karel is een knuffel in de vorm van een eekhoorn.En Simon is degene die de knuffel, Karel vasthoudt. Simon vind contact maken met mij, via zijn knuffel, zo blijkt, makkelijker.

Ik ontmoet Simon omdat mij is gevraagd, kunst workshops te geven aan een groep mensen die op vakantie zijn, met stichting Maradijs.  Maradijs organiseert bijzondere vakanties voor mensen met een verstandelijke beperking. Heerlijk wat voor een keuze aanbod, ze deze doelgroep aanbieden. Fris, origineel en met zorg samengesteld, niet zo betuttelend.

Terug naar Simon, Simon doet beide dagen met de workshops mee. De eerste dag gaan we schilderen met chocoladepasta. Op één van mijn aller aller allermeeste favoriete locaties van Nederland, namelijk, Social Label in Den Bosch. Echt een prachtig project, bekijk even de website. Ze hebben lief genoeg, vanwege het slechte weer, speciaal voor ons de deur opengezet! Schilderen met chocoladepasta en aanverwante artikelen is best wel gek. Wonderlijk om te zien, wat voor creaties er mee gemaakt worden.

Karel, Simon dus, verteld mij dat hij met een ruilproject bezig is. Hij komt uit Indonesië en wil via een ruilsysteem matrassen inzamelen, zodat alle kinderen een goed bed hebben. In de tekenstijl van Simon zie ik zijn gedetailleerd geest terug. Heel precies tekent hij, in een stippelpatroon zijn stilleven. Iedereen maakt een stilleven van producten die bij Social label worden gemaakt. Even een keer wat anders, dan het inkleuren van een kleurplaat. Sommige mensen in de groep gaan helemaal in het stilleven op, en andere verzinnen een weg eromheen. En sommige likken wat chocoladepasta, met hun vingers van het canvas, welke net nog verf was en nu weer eten is.

De volgende dag gaan we graffiti spuiten. Ik leg aan de groep uit, dat er in graffiti, vaak boodschappen zitten, die voor iedereen, die voorbijlopen, bedoeld zijn. Graffiti is vaak in de publieke ruimte te zien. Een van de meiden zegt, nou ik doe niet aan boodschappen, ik heb niks te vertellen. En dan opeens zegt ze: “ik hou alleen echt niet van pesten”. Samen met de groep helpen we haar, en gaat ze een lieveheersbeestje maken, het teken wat vaak tegen pesten wordt gebruikt. Ik merk aan mezelf dat ik enorm geniet van de manier waarop alle deelnemers over onderwerpen gaan nadenken. Het is goed en belangrijk om deze doelgroep, op een totaal andere manier te benaderen, er zit namelijk zo veel meer in ze, dan vele denken.

Als ik naar het plakkaat van Simon loop, ben ik diep geraakt. Hij heeft een groot matras gespoten, het is en blijft zijn missie, matrassen en dus goed slapen voor iedereen!

En dan staat opeens Simon voor mijn neus, vlak voor hij weg gaat.Karel zit nu onder zijn jas. Hij kijkt mij aan en zegt: Masja ik ben geïnspireerd door deze workshops, dankjewel, en we geven elkaar een knuffel en vette glimlach.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s